Ik ben in 1970 in Amsterdam geboren. Al heel jong was ik altijd met mijn doos met kleurpotloden in de weer, voordat ik op 6-jarige leeftijd met tekenlessen begon.
Tijdens mijn hogere kunstnijverheidsopleiding in Rotterdam, begon ik als freelance met het maken van persillustraties in stedelijke dagbladen en underground tijdschriften. Af en toe schrijf ik en gedreven door een onverzadigbare nieuwsgierigheid naar alle kunstvormen houd ik me eveneens bezig met graveren en schilderen.

Voor uitgebreidere informatie volgt hier het interview dat op 22 mei 1999 werd afgenomen door het kunstmagazine ARTBook.

------
Wilt u zich voorstellen?
Mijn naam is Karen Gijman, ik woon vanaf mijn prilste jeugd in Amsterdam en ik werk als illustratrice, voornamelijk voor de pers.
------
Op welke leeftijd wist u dat u dit beroep wilde gaan uitoefenen?
Toen ik 6 jaar was, wist ik al dat ik tekenares wilde worden. Het was echt een roeping.
------
Heeft u een speciale opleiding gevolgd?
Ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, om een goede culturele achtergrond te hebben. Wat de eigenlijke kunst van het illustreren betreft, ben ik autodidact.
------
Welke personen of persoonlijkheden hebben u gemotiveerd om illustraties te gaan maken?
Ik heb nooit helden of modellen gehad. Ook nu heb ik die niet echt. Als anekdote kan ik een anonieme schilder noemen die ik op 8-jarige leeftijd heb ontmoet toen ik met mijn moeder aan het kamperen was. Dagenlang was hij bezig zijn vriendin te schilderen in olieverf. Ik herinner me dat ik zeer onder de indruk was van zijn werk en van alle penselen en gereedschappen die hij had. Later heb ik de openbaring gehad toen ik een boek over Degas ontdekte. Vanaf dat ogenblik begon ik hevig geïnteresseerd te raken in het leven van schilders.
------
Wat zijn uw artistieke referenties op illustratiegebied?
Ik heb geen referenties in de eigenlijke zin van het woord, maar er zijn kunstenaars van wie ik vooral houd als persoon zoals Jan Sanders, Johan van Dam of illustrators voor de jeugd zoals Henriette Willebeek Le Mair.
------
Wordt u beïnvloed door kunstvormen die losstaan van illustratie en spelen deze een belangrijke rol in uw inspiratie?
De film is een tamelijk sterke visuele bron, evenals de moderne kunst natuurlijk. Toch is dat niet de voornaamste bron waaruit ik mijn inspiratie put voor mijn tekeningen, dat is eerder de lectuur, de moderne roman waarvan de woorden beelden oproepen. Ook mijn vele reizen hebben mijn geest geopend voor zeer uiteenlopende vormen van kunst.
------
Welk element inspireert u als eerste?
Het lezen van de tekst die ik moet illustreren roept onmiddellijk een beeld op.
Ik maak een soort snelle en geconcentreerde samenvatting.

Voor welke media zijn uw tekeningen bestemd?
Voornamelijk voor modemagazines, maar ook voor nieuwsbladen en culturele tijdschriften, evenals voor de uitgeverij en kinderboeken. Zo heb ik onlangs een serie tekeningen gemaakt voor het magazine Cultuur.
------
Wat houdt het beroep van persillustrator in?
Ik werk aan de hand van teksten die me door de uitgevers worden aangeleverd. Ik begeleid de schrijvers bij wat ze zeggen. Illustratie is gebaseerd op een wisselwerking tussen tekst en tekeningen. Je moet het geschreven woord goed begrijpen en er tegelijkertijd iets aan toevoegen, dat van de tekst kan afwijken of waardoor de inhoud van de tekst samengevat kan worden. Ook de relatie tot de titel is heel belangrijk, want dat is wat je het eerste ziet samen met de illustratie. Je kunt ook inspelen op het bijschrift van de illustratie.
------
Bent u voornemens voor andere media te werken zoals tekenstrips of kinderboeken?
Nee, niet voor tekenstrips... Daar dient de tekening niet meer ter illustratie van een verhaal, maar moet zelf het verhaal vertellen, dat is een heel ander vak. Daarentegen zijn kinderboeken een gebied waarop ik al gewerkt heb en dat ik erg leuk vind. Het is een schitterend medium, en erg ruim.
------
Hoe zou u de kunst van het illustreren in enkele worden kunnen samenvatten?
Je moet een fijn inzicht hebben in een tekst en er tegelijkertijd in slagen de eigen wereld van de illustrator over te brengen. Het is een kwestie van spanning en van een parallel tussen het geschrevene en het getekende.
------
Houdt het verband met een specifieke stroming?
Er is niet echt een artistieke stroming in de illustratie. Mijn tekeningen worden vooral gekenmerkt door hun naïviteit en de luchtige lijnen.
------
Maakt u meerdere schetsen vóór de uiteindelijke tekening?
Nee, ik maak weinig schetsen. Van de eerste tekening die me voor de geest komt, kan ik vooral de gelaatsuitdrukkingen en de omkadering wijzigen, maar ik maak zelden veel proeven.
------
Welke technieken gebruikt u om een illustratie te maken?
Er zijn twee technieken: de houtgravure waarmee sterke, samenvattende, zwart-wit tekeningen gemaakt kunnen worden, en olieverf, die het mogelijk maakt met kleur te werken.
------
Heeft u voorkeursthema's?
De personages, hun gestalte, de gelaatsuitdrukkingen, de situaties en enkele landschappen.
------
En wat zijn de thema's die u absoluut niet zou kunnen illustreren?
Ik zou niet willen meewerken aan iets vulgairs of iets dat me uit ethisch oogpunt zou storen.
------
Elk van uw tekeningen is een uniek werkstuk, maar welke van de tekeningen die u gemaakt hebt heeft uw voorkeur?
«Het meisje met de hoepel», want ik houd erg veel van de met verve gebrachte, luchtige benadering.
------
Wat is voor u de band tussen al uw tekeningen?
De humor!
------
Aan welk project werkt u momenteel?
Ik heb onlangs een serie gravures voltooid voor een modemagazine en ik werk nu aan de illustratie van een detectiveverhaal voor tieners.

 
     
Sanne, 2001
 Australia, 2001
Amy, 2001
  Tim and Lisa, 2000
   
Zonder titel, 2001
Fashion, 2002
Cat and Dog, 2002
Dream, 2002
Women, 2001
       
Zonder titel, 2002
   Zonder titel, 2002 Elisabeth, 2002
 


De Amsterdammer - 25 september 1998
Tentoonstelling in Galerie Van der Lamers - Amsterdam
Karen Gijman woont sinds haar prilste jeugd in Amsterdam. Hoewel zij is opgegroeid in een traditioneel milieu, is zij de kunstenares van de familie, wat zij nu bewijst door te exposeren temidden van de talentvolste mode- en reclametekenaars. Ze heeft een duidelijk herkenbare stijl: een melodie van sprankelende kleuren, realistische uitdrukkingen vermengd met een ondeugende naïviteit. Potloodtekeningen of olieverf, haar tekeningen zijn zo luchtig als een sluier en zullen de toeschouwer niet onverschillig laten. Aanbevolen...

---------

Cultuur - 06 november 1999
«Ontmoeting tussen Muller en Gijman»
Het nieuwe kinderverhaal van de hand van de goddelijke Iva van Muller heeft een talentvolle illustratrice gevonden wier tekeningen in perfecte osmose zijn met de droomwereld van de schrijfster.

Karen Gijman nodigt ons uit voor een reis door een kleurige wereld met onvolmaakte lijnen. Hier lopen de beelden niet op de woorden vooruit, maar zij begeleiden ze op een heerlijk vloeiende manier. De lijnen voeren ons mee in een wereld die realisme combineert met het niet-bestaande en met oprechtheid.

De illustratie van Karen Gijman is niet slechts tekening, het is een ware poëzie.

---------

Grafik-art - 20 april 2001
«Karen Gijman, de hartstocht voor illustratie»
Voor Karen is tekenen een passie. De kleuren harmoniëren, de schildering komt tot leven, ze werkt snel, gedreven door de inspiratie, door een detail aan te grijpen. Bij haar lijkt de illustratie gemakkelijk te benaderen en onthutsend eenvoudig.
Haar kasten puilen uit met tekeningen en met een indrukwekkende hoeveelheid penselen en halflege tubes. De kleur is koning, brengt de lijnen tot leven en doordringt de scènes uit het dagelijks leven met een groot gevoel van warmte: hier kleedt een vrouw zich aan, daar slingeren een paar sloffen… Karen geeft een andere dimensie aan de details, een tijdloos decor laat panty's, kleren of een leeftijdloos personage goed uitkomen.
Karen wordt duidelijk bezield door de liefde voor het detail, terwijl zij rustig gezeten in haar serre temidden van planten en cactussen voor de zoveelste keer een ijzeren gieter tekent. De magie werkt en op het papier komt een vuurwerk van groene, rode en oranje kleuren tot uitbarsting. Deze plastische bespiegeling van het stilleven heeft haar ertoe gedreven duizenden voorwerpen in evenzoveel omgevingen te plaatsen: "Ik vind geen enkel voorwerp banaal, ik houd ervan ze tot leven te wekken, ze een nieuwe dimensie te geven, ze in scène te zetten of ze op een esthetischer manier te zien." De fantasierijke, bijna kinderlijke, geest van Karen, vergroot al die kleine dagelijkse dingen en brengt op die manier hulde aan het dagelijkse.

     
 

Samengebracht onder de noemer favorieten volgen hier een aantal werken die me geraakt hebben en enkele plaatsen die ertoe hebben bijgedragen de kunstenaar in mij te doen groeien.

Mijn buurt: de grachten
Ik woon in een leuk huis in neoklassieke stijl in de Beethovenstraat, in het hart van dit vloeibare doolhof dat Amsterdam zijn charme en zijn karakter geeft. Enkele bruggen verder is mijn toevluchtsoord, café Schiller, waar de zachte fluwelen fauteuils altijd klaar staan om me te verwelkomen voor een cappuccino of voor een praatje met Gaby, de zaakvoerder.

---------

Mijn museum: het Stedelijk Museum - 13 Paulus Potterstraat - Amsterdam
De stad Amsterdam heeft een indrukkend aantal kunstgalerijen en musea waarvan het stedelijk museum alles samenbrengt dat het belangrijkste is op het gebied van moderne kunst. De collectie die onophoudelijk vernieuwd wordt en waar Manet, Cézanne, Kandinsky, Dubuffet en de Engelse Pop Art naast elkaar hangen, heeft sinds mijn prilste jeugd mijn artistieke blik weten te verruimen.

---------

Mijn bedliteratuur: De alchimist - Paulo Coelho - 1994
«Een zoektocht begint altijd met het Geluk van de Beginner en eindigt altijd met de Beproeving van de Overwinnaar.»
De roman van Coelho, een buitengewoon optimistische, filosofische fabel, is een uitnodiging tot avontuur. Het verhaal vertelt de inwijdingsreis van een jong Andalusische herder die op zoek is naar een droomschat. Zijn omzwervingen leiden hem naar een alchimist die hem de Kennis zal onthullen, die van de zin van het leven. Aanbevolen aan iedereen die diep van binnen de zin voor avontuur behoudt en die net als ik zijn eigen legende wil verwezenlijken.

---------

Mijn lievelingsfilm: Trainspotting - Danny Boyle - 1996
Inleiding
«Choose life. choose a job. Choose a career. choose a family. Choose a fucking big television, choose washing machines, cars, compact disk players and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol and dental insurance. Choose fixed-interest mortgage repayments. Choose a starter home. choose your friends. Choose DIY and wondering who the fuck u are on sunday morning. Choose sitting on the coach watching mind numbing, spirit-crushing game shows, stuffing junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pishing your last in amiserable home nothing more than an embarassement to the selfish, fucked-up brats you spawned to replace yourself. Choose your futur. Choose life. But why would I want to do a thing like that ? I chose not to choose life : I chose something else. And the reasons ? There are no reasons. Who needs reasons when you've got heroin ?»

Non-conformistisch, rauw en zinsbegoochelend, de film van Dany Boyle is een reactie op de conservatieve, uniforme en banale maatschappij via het verdorven leven van vier jonge Schotten in Edinburg. «Aanstootgevend, bruut en trendy, Trainspotting is de Clockwork Orange van de jaren 90» - Ecran Noir.

---------

Mijn reizen: Parijs - Londen - New York
In elke hoofdstad een lievelingsplek:

Parijs:
Als Parijs slechts één wijk moest hebben, zou dat Montmartre moeten zijn dat een ongelooflijke transpositie in een vroegere tijd teweegbrengt. In zijn doolhof van straatjes, waarin ik bijzonder graag ronddwaal, is de poëzie en het pittoreske karakter van het Parijs van vroeger ten volle bewaard gebleven.

 

Londen:
De Camden Lock Market is een Londense instelling geworden waar je naar hartelust kunt snuffelen en meubels, boeken, sieraden en alle soorten voorwerpen van klassiek tot excentriek kunt vinden. Maar wat deze markt vooral kenmerkt is de overvloed aan kleren, zowel futuristisch als retro. Het is een magische plaats voor wie graag struint, snuffelt en zijn originaliteit bevestigt, en een onuitputtelijke bron van inspiratie...

 

New York:
Met zijn schilderijen, beeldhouwwerken, architectuur, design, tekeningen foto's, illustraties en zelfs video's is het Museum of Modern Art van New York, MOMA genoemd, een puur genoegen, van de eerste verdieping tot aan de museumwinkel. Van zijn rijke collectie gaat mijn voorkeur uit naar de zeer intieme tentoonstelling van de fotograaf uit Harlem, Roy de Carava, met zijn avant-gardistische foto's van New York en van de groten uit de jazz.